* * ฉัน มีความสุขที่ได้เขียน
และหวังว่าคุณ (คนอ่าน) จะมีความสุขกับการอ่าน * *

06 มกราคม 2558

กาแฟ



ยามเช้าของเดือนธันวาคม
ไม่มีแดด มีแต่ความมัวซัว และอากาศหนาวเย็น
สิตาสวมเสื้อแขนยาวใช้ผ้าพันคอและสวมถุงเท้า

เธอยืนนิ่งมองกาน้ำร้อนมาซักพักแล้ว
พอรู้สึกตัว
สิตาจึงกดน้ำร้อจากกาลงแก้วเซรามิก เธอกด กด กด กด
กดเรื่อย ๆ รัว ๆ

จนน้ำร้อนไหลล้นออกจากแก้ว เธอสะดุ้งเฮือกเมื่อน้ำร้อนกระเด็นโดนมือ
สิตารีบประคองแก้วกาแฟไปที่โต๊ะอาหาร
เธอนั่งลง ยกกาแฟขึ้นดื่ม แล้วร้องอุทานอีกครั้ง

เธอก้มมองกาแฟที่วางลงโต๊ะนิ่ง...นาน
น้ำหยดลงบนพื้นโต๊ะ
ไม่ใช่น้ำจากแก้วกาแฟ แต่เป็นน้ำตาของเธอ

“ขอโทษนะ ขอโทษ ขอโทษ...ฉันขอโทษ”
สิตาพึมพัม ตัวสั่นเทา
ทั้ง ๆ ที่กลางดึกที่ผ่านมาเธอใช้ประโยคนี้ไปแล้วนับครั้งไม่ถ้วน.

-----

เรื่องนี้สั้นมาก มากจริง ๆ
เขียนเพื่อร่วมสนุกกับโจทย์ของคุณพีทคุงจากกระทู้นี้ในเวบฟอร์ไรเตอร์
และขอบคุณทุกท่านที่ผ่านมาอ่าน
สามารถคอมเม้นท์ได้ตามสะดวกนะคะ อย่าได้เกรงใจ ^^

อ้อ...แพริมขอสวัสดีปีใหม่แด่ทุกท่านด้วยค่ะ
^^



จำนวนการดูหน้าเว็บ