* * ฉัน มีความสุขที่ได้เขียน
และหวังว่าคุณ (คนอ่าน) จะมีความสุขกับการอ่าน * *

26 พฤศจิกายน 2557

วิไลกับพี่ติ๊ก



กลางดึกคืนหนึ่ง....วิไลนอนลืมตาโพลงอยู่ในความมืดสลัว
"พี่ติ๊กจะกลับบ้านหรือเปล่านะ"
เธอถามตัวเอง พลางพลิกตัวนอนหันข้าง สองมือประสานไว้ใต้แก้ม

มือ...ที่เคยสัมผัสร่างกายพี่ติ๊กทุกคืน
ทั้งแตะหน้าผาก ลูบไล้ร่างกายอบอุ่น  ระเรี่ยไปถึงขาแข็งแรง
"พี่ติ๊ก" เองก็ชอบใช้ใบหน้าของเขาแนบไหล่ แตะจมูกลงที่แก้ม
และหนุนแขนของเธอ ทั้งคู่ต่างนอนคลอเคลียกันจนหลับไป...

แม้วิไลทำใจไว้แล้วว่าพี่ติ๊กอาจจะกลับดึก
หรือหากเจอสาวถูกใจ พี่ติ๊กอาจจะเตลิดไม่กลับบ้าน
มันก็ยังยากที่จะข่มตาลง โดยไม่มีพี่ติ๊กนอนเคียงข้าง
แต่เธอจำเป็นต้องปล่อยให้เขามีอิสระ...บ้าง

"หากแผลผ่าตัดหาย วิไลจะให้พี่ติ๊กไปเที่ยวที่ไหนก็ได้ที่พี่ติ๊กอยากไป"
วิไลบอกเขาบ่อย ๆ ในยามที่พี่ติ๊กหงุดหงิดอารมณ์เสีย เพราะจำเป็นต้องพักฟื้นอยู่บ้าน


คืนนี้เป็นคืนแรก
ที่เธอตัดสินใจให้พี่ติ๊กออกไปเที่ยว หลังจากแผลผ่าตัดหายสนิท

วิไลพยายามหลับตาลง
แต่ใจยังคอยพะวง หูจดจ่อฟังเสียงจากด้านนอกอยู่ตลอด
เมื่อมีเสียงกุกกักดังที่ประตู วิไลรีบลุกไปเปิด เธอจำร่างคุ้นตาได้ดี
"พี่ติ๊ก"
เธอร้องเรียกชื่อออกไปเบา ๆ พี่ติ๊กรีบเดินผ่านประตูเข้าบ้านอย่างรวดเร็ว
วิไลถอนใจด้วยความโล่งอก

ก่อนล้มตัวลงนอนบนพื้นแข็งและเย็นข้างเตียง...ที่เดิม
วิไลเหลือบมองแมวอีกหลายตัวที่ยึดเตียงเธอเป็นที่นอน
บ้างผงกหัวขึ้นมามอง บางตัวลุกขึ้นนั่ง วิไลส่งเสียงชู่เบา ๆ
เมื่อหัวถึงหมอน ห่มผ้า พี่ติ๊กก็เดินมาหา
ร้องแง๊ว เอาหัวมาแนบแก้มเธอ แล้วล้มตัวลงนอนหนุนแขน
เธอจรดริมฝีปากไปที่หน้าผากของพี่ติ๊ก พลางใช้มือลูบไล้ตามร่างกาย
กลิ่นตัวเขาลอยปะทะจมูก ขนที่ปกตินุ่มลื่นก็หยาบกระด้างระคายมือ

"คงไปนอนคลุกตัวบนพื้นสกปรกที่ไหนมาซักที่ เหม็นเชียว ไม่เป็นไรพรุ่งนี้ค่อยเช็ดตัวให้"
วิไลหันหน้าไปอีกทาง แล้วจามอยู่สามสี่ครั้งก่อนจะหลับไป...

-----------------------

เขียนเรื่องสั้นจากโจทย์ ตามกระทู้นี้ค่ะ
เป็นเรื่องที่ 2 แล้ว ใครผ่านมาอ่านวิจารณ์ได้ตามสะดวกนะคะ :D

จำนวนการดูหน้าเว็บ